Wypadanie włosów

Wypadanie włosów to całkowicie naturalny proces i codziennie tracimy ich około 100-150. Problem zaczyna się wtedy, kiedy ta liczba się zwiększa. Właściwe określenie przyczyny problemu i odpowiednie leczenie, mogą zapobiec ich trwałej utracie. Włosy rosną przez całe życie. Jednak nie jest to proces jednostajny i ciągły. Każdy z kosmyków przechodzi trzy fazy wzrostu. Włos średnio rośnie od 3 do 6 lat (to tzw. faza anagenu), potem obumiera (faza katagenu) i wypada (faza telogenu). Następnie mieszek regeneruje się i wyrasta z niego nowy włos. 

Włosy i skóra głowy są bardzo wrażliwe styl naszego życia. Reagują na intensywne przeżycia, traumę, poród i połóg, stres, złą dietę czy infekcje i choroby. Ale jest to reakcja z „opóźnionym zapłonem”, dlatego jej skutki w postaci łysienia zauważamy często dopiero trzy a nawet sześć miesięcy po wystąpieniu czynnika wyzwalającego ten proces. Tego typu łysienie ma charakter przejściowy, a włosy powinny potem same odrosnąć. Inną przyczyną gubienia włosów mogą testosteron i jego pochodna dihydrotestosteron (DHT), na które mieszki włosowe są bardzo wyczulone. Mowa tu o łysieniu androgenowym. Choć hormony te kojarzą się głównie z mężczyznami to problem dotyka także pań. Występują one bowiem u obu płci, jednak u zdrowych kobiet (i będących przed menopauzą) ich poziom zrównoważony jest przez żeńskie hormony płciowe: estrogeny i progestageny. Z upływem czasu (zazwyczaj po 50-tce) i przez różne zaburzenia, równowaga ta może zostać zachwiana. Wówczas włosy rosną coraz cieńsze, słabsze i rzadsze, a środkowej części owłosionej części głowy, zaczyna prześwitywać skóra. U panów tego typu łysienie ma podłoże genetyczne (dlatego warto obserwować gęstość włosów u dziadka lub ojca, wtedy łatwej będzie przewidzieć własną przyszłość przynajmniej w zakresie fryzury). Zazwyczaj objawia się utratą włosów od linii czoła i skroni ku czubkowi głowy. Innym typem łysienia jest łysienie plackowate (wówczas włosy wypadają na danych obszarach). Przyczyną jest tu choroba autoimmunologiczna zwykle jest ona dziedziczona lub występuje na skutek mutacji genów.

Często Zadawane Pytania

Co należy zrobić w przypadku zwiększonego wypadania włosów?
Przede wszystkim nie warto zwlekać z wizytą u dermatologa. Odpowiednia diagnoza i szybkie wdrożenie leczenia sprawią, że będzie ono skuteczniejsze. Specjalista dokładnie obejrzy włosy i zbada skórę głowy. Na konsultację do specjalisty można ze sobą zabrać aktualne wyniki badań m.in. morfologię, poziom: żelaza, ferrytyny, TSH czy witaminy D3. W razie potrzeby dermatolog już na pierwszej wizycie zleci odpowiednie badania, które pomogą dobrać właściwą terapię.
Jakie terapie są skuteczne w leczeniu łysienia?
Łysienie jest dość trudnym i bardzo indywidualnym problemem. Jednym ze skuteczniejszych sposobów, żeby jemu przeciwdziałać jest mezoterapia z wykorzystaniem preparatów autologicznych. Zabiegi mają proste procedury, są bezpieczne dla organizmu (dawcą preparatów jest sam pacjent), a po zakończonej procedurze bez problemu można wrócić do codziennych obowiązków. Dobre efekty daje ostrzykiwanie skóry osoczem bogatopłytkowym pochodzącym z krwi własnej pacjenta. W przypadku łysienia androgenowego typu męskiego, aby powstrzymać wypadnie włosów, należy zablokować syntezę DHT. W tym celu lekarz może zaproponować leki doustne, hamujące enzym 5-alfa-reduktazy, pod którego wpływem on powstaje. Natomiast u kobiet specjalista może zasugerować stosowanie np. odpowiednio skonfigurowanej antykoncepcji. W obu przypadkach (zarówno u pań i panów) – zahamowanie wypadania włosów zauważalne jest po około 2 miesiącach stosowania leku.
Kiedy należy rozważyć przeszczep włosów?
Gdy problemem są cienkie i rzadkie kosmyki można skorzystać z zabiegów przeszczepu włosów. Nowością jest metoda FUE (Follicular Unit Extraction). Polega ona na „przeniesieniu" włosów z okolicy potylicznej (tył głowy) do miejsc o zmniejszonej ich gęstości (najczęściej są to szczyt głowy oraz zakola). W czasie zabiegu pobierane są jednostki mieszkowo-włosowe za pomocą specjalnych narzędzi o minimalnej średnicy 0,8 mm. Następnie są one odpowiednio przygotowane i wszczepiane w „docelowe" miejsce okolice biorcze. Skóra jest znieczulona miejscowo, dzięki temu procedura jest bezbolesna. Zabieg wymaga dużej precyzji, dlatego może trwać kilka godzin, ale jego zakończeniu bez problemu można wrócić do domu, do codziennej aktywności.